1284. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي شُعَيْبٍ، عَنْ طَاوُسٍ، قَالَ سُئِلَ ابْنُ عُمَرَ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ، قَبْلَ الْمَغْرِبِ فَقَالَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهِمَا . وَرَخَّصَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ مَعِينٍ يَقُولُ هُوَ شُعَيْبٌ يَعْنِي وَهِمَ شُعْبَةُ فِي اسْمِهِ .
Bize İbn Beşşâr anlattı; bize Muhammed b. Ca’fer anlattı; bize Şu’be anlattı; Ebû Şuayb’dan, Tâvûs’tan nakledildiğine göre şöyle demiştir: İbn Ömer’e [radıyallahu anhuma] akşamdan [mağrib] önceki iki rekât soruldu. O: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem döneminde onları kılan hiçbir kimse görmedim” dedi. [Ancak İbn Ömer] ikindiden [asr] sonraki iki rekâta [namaz kılmaya] ruhsat verirdi. Ebû Dâvûd dedi ki: Yahyâ b. Maîn’i şöyle derken işittim: “O [râvî] Şuayb’dır.” Yani Şu’be onun isminde yanılmıştır.