1408. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ الْعَتَمَةَ فَقَرَأَ { إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ } فَسَجَدَ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ السَّجْدَةُ قَالَ سَجَدْتُ بِهَا خَلْفَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ أَزَالُ أَسْجُدُ بِهَا حَتَّى أَلْقَاهُ .
Bize Müsedded anlattı; bize el-Mu’temir anlattı; dedi ki: Babamı [şöyle derken] işittim: Bize Bekr anlattı; Ebû Râfi’den nakledildiğine göre o şöyle demiştir: Ebû Hüreyre [radıyallahu anh] ile beraber Ateme (yatsı) namazını kıldım. “İzâ’s-semâ’unşakkat” [el-İnşikâk] sûresini okudu ve [âyetinde] secde etti. Ben: “Bu secde nedir?” diye sorunca, şöyle dedi: “Ebü’l-Kâsım [Nebi] sallallâhu aleyhi ve sellem’in arkasında [namaz kılarken] bu sûrede secde ettim; O’na kavuşana dek de onda secde etmeye devam edeceğim.”