1412. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - الْمَعْنَى - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ عَلَيْنَا السُّورَةَ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي غَيْرِ الصَّلاَةِ ثُمَّ اتَّفَقَا - فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ مَعَهُ حَتَّى لاَ يَجِدُ أَحَدُنَا مَكَانًا لِمَوْضِعِ جَبْهَتِهِ .
Bize Ahmed b. Hanbel anlattı; bize Yahyâ b. Saîd anlattı. (H.) Bize Ahmed b. Ebî Şuayb da anlattı; bize İbn Nümeyr anlattı -[hadis] manaca aynıdır-; Ubeydullah’tan, Nâfi’den, İbn Ömer’den [radıyallahu anhümâ] nakledildiğine göre o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem -İbn Nümeyr, namaz dışında [olduklarını] söyledi; sonra râviler birleşti- bize sûre okur ve [secde âyetine gelince] secde ederdi. Biz de onunla beraber secde ederdik; öyle ki hiçbirimiz alnını koyacak bir yer dahi bulamazdı.