1427. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عَمْرٍو الْفَزَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي آخِرِ وِتْرِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هِشَامٌ أَقْدَمُ شَيْخٍ لِحَمَّادٍ وَبَلَغَنِي عَنْ يَحْيَى بْنِ مَعِينٍ أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَرْوِ عَنْهُ غَيْرُ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ - يَعْنِي فِي الْوِتْرِ - قَبْلَ الرُّكُوعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى عِيسَى بْنُ يُونُسَ هَذَا الْحَدِيثَ أَيْضًا عَنْ فِطْرِ بْنِ خَلِيفَةَ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ وَرُوِيَ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ فِي الْوِتْرِ قَبْلَ الرُّكُوعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ رَوَاهُ يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَذْكُرِ الْقُنُوتَ وَلاَ ذَكَرَ أُبَيًّا وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عَبْدُ الأَعْلَى وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ وَسَمَاعُهُ بِالْكُوفَةِ مَعَ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَلَمْ يَذْكُرُوا الْقُنُوتَ وَقَدْ رَوَاهُ أَيْضًا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ وَشُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ وَلَمْ يَذْكُرَا الْقُنُوتَ وَحَدِيثُ زُبَيْدٍ رَوَاهُ سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ وَشُعْبَةُ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَجَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ كُلُّهُمْ عَنْ زُبَيْدٍ لَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمُ الْقُنُوتَ إِلاَّ مَا رُوِيَ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ زُبَيْدٍ فَإِنَّهُ قَالَ فِي حَدِيثِهِ إِنَّهُ قَنَتَ قَبْلَ الرُّكُوعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَيْسَ هُوَ بِالْمَشْهُورِ مِنْ حَدِيثِ حَفْصٍ نَخَافُ أَنْ يَكُونَ عَنْ حَفْصٍ عَنْ غَيْرِ مِسْعَرٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَيُرْوَى أَنَّ أُبَيًّا كَانَ يَقْنُتُ فِي النِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ .
Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Hammâd anlattı; Hişâm b. Amr el-Fezârî’den, Abdurrahmân b. el-Hâris b. Hişâm’dan, Ali b. Ebî Tâlib’den [radıyallahu anh] nakledildiğine göre, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem vitrinin sonunda şöyle derdi: “Allah’ım! Senin gazabından rızana, cezandan affına sığınırım. Senden yine Sana sığınırım. Seni [layıkıyla] övmeye güç yetiremem; Sen Kendini övdüğün gibisin.” Ebû Dâvûd dedi ki: Hişâm, Hammâd’ın en eski hocasıdır. Yahyâ b. Maîn’den bana ulaştığına göre o: “Ondan Hammâd b. Seleme’den başkası rivayette bulunmamıştır” demiştir. Ebû Dâvûd [ayrıca] dedi ki: Îsâ b. Yûnus; Saîd b. Ebî Arûbe’den, Katâde’den, Saîd b. Abdurrahmân b. Ebzâ’dan, babasından, Übey b. Ka’b’dan [radıyallahu anh] naklettiğine göre, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem vitirde rükûdan önce kunut yapmıştır. Ebû Dâvûd dedi ki: Îsâ b. Yûnus bu hadisi ayrıca Fıtr b. Halîfe’den, Zubeyd’den, Saîd b. Abdurrahmân b. Ebzâ’dan, babasından, Übey’den, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den de benzer şekilde rivayet etmiştir. Hafs b. Gıyâs’tan; o Mis’ar’dan, o Zubeyd’den, o Saîd b. Abdurrahmân b. Ebzâ’dan, o babasından, o da Übey b. Ka’b’dan şu rivayet edilmiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem vitirde rükûdan önce kunut yapmıştır. Ebû Dâvûd [sözlerine şöyle devam etti]: Saîd’in Katâde’den olan hadisini; Yezîd b. Zurey’ Saîd’den, o Katâde’den, o Azre’den, o Saîd b. Abdurrahmân b. Ebzâ’dan, o babasından, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den rivayet etmiş lakin kunutu zikretmediği gibi Übey’i de zikretmemiştir. Abdülala ile Muhammed b. Bişr el-Abdi de aynı şekilde rivayet etmişlerdir. Onların Kûfe’de Îsâ b. Yûnus ile olan işitme [semâ] rivayetlerinde kunut zikredilmemiştir. Yine bu hadisi Hişâm ed-Destevâî ile Şu’be de Katâde’den rivayet etmişler ve kunutu zikretmemişlerdir. Zubeyd’in hadisini Süleymân el-A’meş, Şu’be, Abdülmelik b. Ebî Süleymân ve Cerîr b. Hâzim de rivayet etmişlerdir; onların hepsi Zubeyd’den nakletmişler lakin Hafs b. Gıyâs’ın Mis’ar’dan, onun da Zubeyd’den rivayet ettiği ve hadisinde “rükûdan önce kunut yapardı” ifadesinin geçtiği rivayet hariç, içlerinden hiçbiri kunutu zikretmemiştir. Ebû Dâvûd dedi ki: Bu rivayet, Hafs’ın hadisleri arasında meşhur değildir; biz Hafs’ın bunu Mis’ar’dan başkasından rivayet etmiş olmasından korkarız [şüphe ederiz]. Ebû Dâvûd [son olarak]: “Übey’in Ramazan ayının yarısında kunut yaptığı rivayet edilir” dedi.