1503. Hadis
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أُمَيَّةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَوْلَى أَبِي طَلْحَةَ عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِ جُوَيْرِيَةَ - وَكَانَ اسْمُهَا بَرَّةَ فَحَوَّلَ اسْمَهَا - فَخَرَجَ وَهِيَ فِي مُصَلاَّهَا وَرَجَعَ وَهِيَ فِي مُصَلاَّهَا فَقَالَ " لَمْ تَزَالِي فِي مُصَلاَّكِ هَذَا " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " قَدْ قُلْتُ بَعْدَكِ أَرْبَعَ كَلِمَاتٍ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ لَوْ وُزِنَتْ بِمَا قُلْتِ لَوَزَنَتْهُنَّ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ عَدَدَ خَلْقِهِ وَرِضَا نَفْسِهِ وَزِنَةَ عَرْشِهِ وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ " .
Bize Dâvud b. Ümeyye anlattı; bize Süfyân b. Uyeyne, Muhammed b. Abdurrahman’dan —bu kişi Ebû Talha’nın azatlısıdır—, Kureyb’den, İbn Abbâs’tan [radıyallahu anhümâ] naklettiğine göre o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem [hanımı] Cüveyriye’nin [radıyallahu anhâ] yanından çıktı. —Onun ismi Berre idi, Resûlullah ismini [Cüveyriye olarak] değiştirdi—. [Nebi] çıktığında [Cüveyriye] namaz kıldığı yerdeydi [musallâ], geri döndüğünde de hâlâ namaz kıldığı yerdeydi. Bunun üzerine [Nebi]: “Hâlâ bıraktığım gibi namaz kıldığın bu yerde misin?” buyurdu. [Cüveyriye]: “Evet” deyince [Nebi] şöyle buyurdu: “Senin yanından ayrıldıktan sonra dört kelimeyi üçer defa söyledim ki, eğer [bu kelimeler] senin [bu ana kadar] söylediklerinle tartılsalar onlara ağır gelirlerdi: Sübhânallâhi ve bi-hamdihî adede halkıhî ve ridâ nefsihî ve zinete arşihî ve midâde kelimâtihî [Yarattıklarının sayısı, kendisinin hoşnutluğu, arşının ağırlığı ve kelimelerinin mürekkebi adedince Allah’ı hamd ile tesbih ederim].”