1541. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - قَالَ سَعِيدٌ الزُّهْرِيُّ - عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنْتُ أَخْدُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَضَلْعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ " . وَذَكَرَ بَعْضَ مَا ذَكَرَهُ التَّيْمِيُّ .
Bize Saîd b. Mansûr ve Kuteybe b. Saîd anlattılar; dediler ki: Bize Ya'kûb b. Abdurrahman —Saîd (rivayetinde) ez-Zührî’den (dedi)— Amr b. Ebî Amr’dan, Enes b. Mâlik’ten [radıyallahu anh] naklettiğine göre (Enes) şöyle demiştir: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e hizmet ederdim ve onun sık sık şöyle buyurduğunu duyardım: “Allah’ım! Kederden, hüzünden, borç yükünden ve insanların kahrından [baskısından/ezmesinden] Sana sığınırım.” (Ravi ayrıca Enes’in) et-Teymî’nin [1540. hadiste] zikrettiği (bazı hususları) da zikrettiğini belirtti.