20. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِحَدِيثٍ فَظُنُّوا بِهِ الَّذِي هُوَ أَهْنَاهُ وَأَهْدَاهُ وَأَتْقَاهُ .
Bize Muhammed b. Beşşar anlattı; Bize Yahya b. Said anlattı; Şu'be'den; Amr b. Mürre'den; Ebu'l-Bahtarî'den; Ebu Abdurrahman es-Sülemî'den; Ali b. Ebi Talib'den; dedi ki: “Ben size Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den bir hadis anlattığım zaman, onun hakkında; en uygun olanı, en hidayet verici olanı ve en takvalı olanı zannedin.”