28. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ قَرَظَةَ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ بَعَثَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِلَى الْكُوفَةِ وَشَيَّعَنَا فَمَشَى مَعَنَا إِلَى مَوْضِعٍ يُقَالُ لَهُ صِرَارٌ . فَقَالَ أَتَدْرُونَ لِمَ مَشَيْتُ مَعَكُمْ قَالَ قُلْنَا لِحَقِّ صُحْبَةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَلِحَقِّ الأَنْصَارِ . قَالَ لَكِنِّي مَشَيْتُ مَعَكُمْ لِحَدِيثٍ أَرَدْتُ أَنْ أُحَدِّثَكُمْ بِهِ فَأَرَدْتُ أَنْ تَحْفَظُوهُ لِمَمْشَاىَ مَعَكُمْ إِنَّكُمْ تَقْدُمُونَ عَلَى قَوْمٍ لِلْقُرْآنِ فِي صُدُورِهِمْ هَزِيزٌ كَهَزِيزِ الْمِرْجَلِ فَإِذَا رَأَوْكُمْ مَدُّوا إِلَيْكُمْ أَعْنَاقَهُمْ وَقَالُوا أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ . فَأَقِلُّوا الرِّوَايَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ أَنَا شَرِيكُكُمْ .
Bize Ahmed b. Abde anlattı; Bize Hammad b. Zeyd anlattı; Mücalid'den; Şa'bî'den; Karaza b. Ka'b'den; dedi ki: Ömer b. Hattab bizi Kufe'ye gönderdi ve bizi uğurladı. Bizimle birlikte Sırâr denilen yere kadar yürüdü. Sonra dedi ki: “Niçin sizinle yürüdüğümü biliyor musunuz?” Dedik ki: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in sohbet hakkı ve Ensar'ın hakkı için.” Dedi ki: “Lakin ben, size anlatmak istediğim bir söz için sizinle yürüdüm; sizinle yürüdüğüm için onu aklınızda tutmanızı istedim. Siz öyle bir topluluğun yanına gidiyorsunuz ki, göğüslerinde Kur'an'ın, tencere kaynaması gibi bir uğultusu vardır. Sizi gördükleri zaman boyunlarını size uzatırlar ve ‘Muhammed'in ashabı!’ derler. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den rivayeti azaltın; o zaman ben de [sorumlulukta] sizin ortağınızım.”