60. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا خَلَّصَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ مِنَ النَّارِ وَأَمِنُوا فَمَا مُجَادَلَةُ أَحَدِكُمْ لِصَاحِبِهِ فِي الْحَقِّ يَكُونُ لَهُ فِي الدُّنْيَا أَشَدَّ مُجَادَلَةً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لِرَبِّهِمْ فِي إِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ أُدْخِلُوا النَّارَ . قَالَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِخْوَانُنَا كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَنَا وَيَصُومُونَ مَعَنَا وَيَحُجُّونَ مَعَنَا فَأَدْخَلْتَهُمُ النَّارَ . فَيَقُولُ اذْهَبُوا فَأَخْرِجُوا مَنْ عَرَفْتُمْ مِنْهُمْ فَيَأْتُونَهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِصُوَرِهِمْ لاَ تَأْكُلُ النَّارُ صُوَرَهُمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ النَّارُ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى كَعْبَيْهِ فَيُخْرِجُونَهُمْ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرَجْنَا مَنْ قَدْ أَمَرْتَنَا . ثُمَّ يَقُولُ أَخْرِجُوا مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ دِينَارٍ مِنَ الإِيمَانِ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ وَزْنُ نِصْفِ دِينَارٍ ثُمَّ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ " . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَمَنْ لَمْ يُصَدِّقْ هَذَا فَلْيَقْرَأْ {إِنَّ اللَّهَ لاَ يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا} .
Bize Muhammed b. Yahya anlattı; Bize Abdurrazzak anlattı; Bize Ma'mer haber verdi; Zeyd b. Eslem'den; Ata b. Yesar'dan; Ebu Said el-Hudrî'den; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah müminleri ateşten kurtarıp da onlar güvene kavuştukları zaman; sizden birinizin dünyada hakkını almak için arkadaşıyla mücadelesi, müminlerin ateşe sokulan kardeşleri için Rablerine karşı verecekleri mücadeleden daha şiddetli değildir. Derler ki: ‘Rabbimiz! Kardeşlerimiz bizimle namaz kılar, bizimle oruç tutar ve bizimle haccederlerdi. Sen onları ateşe soktun.’ Allah buyurur ki: ‘Gidin, onlardan tanıdıklarınızı çıkarın.’ Onlara gelirler ve onları suretlerinden tanırlar. Ateş onların suretlerini yememiştir. Onlardan kimini ateş baldırlarının yarısına kadar, kimini de topuklarına kadar yakalamıştır. Onları çıkarırlar ve derler ki: ‘Rabbimiz! Bize emrettiklerini çıkardık.’ Sonra Allah buyurur ki: ‘Kalbinde bir dinar ağırlığınca iman olanı çıkarın.’ Sonra: ‘Kalbinde yarım dinar ağırlığınca iman olanı çıkarın.’ Sonra: ‘Kalbinde hardal tanesi ağırlığınca iman olanı çıkarın.’” Ebu Said dedi ki: Kim bunu tasdik etmezse şu ayeti okusun: { Şüphesiz Allah zerre ağırlığınca haksızlık yapmaz. Eğer bir iyilik olursa onu kat kat artırır ve kendi katından büyük bir mükâfat verir. }