392. Hadis
حَدَّثَنَا كُرْدُوسُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ رَوْحٍ، حَدَّثَنَا أَبِي رَوْحُ بْنُ عَنْبَسَةَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ، مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ عَنْ أَبِيهِ، عَنْبَسَةَ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ أَبِيهِ أُمِّ عَيَّاشٍ، وَكَانَتْ، أَمَةً لِرُقَيَّةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ كُنْتُ أُوَضِّئُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَا قَائِمَةٌ وَهُوَ قَاعِدٌ .
Bize Kürdûs b. Ebî Abdillâh el-Vâsıtî anlattı; bize Abdülkerîm b. Ravh anlattı; bana babam Ravh b. Anbese b. Saîd b. Ebî Ayyâş -ki Osmân b. Affân'ın azatlısıdır- anlattı; babası Anbese b. Saîd'den; (o da) babasının annesi Ümmü Ayyâş'tan -ki o Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in kızı Rukiyye'nin cariyesiydi- (nakledildiğine göre) o şöyle demiştir: Ben ayakta, o otururken Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e abdest aldırırdım.