474. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَنَامُ حَتَّى يَنْفُخَ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي وَلاَ يَتَوَضَّأُ . قَالَ الطَّنَافِسِيُّ قَالَ وَكِيعٌ تَعْنِي وَهُوَ سَاجِدٌ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Ali b. Muhammed anlattı; dediler ki: Bize Vekî' anlattı; bize A'meş anlattı; İbrahim'den, (o) Esved'den, (o) Âişe'den (naklettiğine göre) şöyle dedi: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem nefes sesi duyulacak kadar uyurdu. Sonra kalkıp namaz kılardı ve abdest almazdı." (Et-Tanâfisî dedi ki: Vekî' şöyle dedi: Yani O secde halindeyken (uyurdu).)