569. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ . فَقَالَ عُمَرُ لاَ تُصَلِّ . فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ أَمَا تَذْكُرُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ أَنَا وَأَنْتَ فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدِ الْمَاءَ فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا أَتَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ . فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ " . وَضَرَبَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِيَدَيْهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِمَا وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı. Bize Muhammed b. Cafer anlattı. Bize Şu'be, Hakem'den; o Zer'den; o Saîd b. Abdurrahman b. Ebzâ'dan; o da babasından şöyle anlattı: Bir adam Ömer b. Hattâb'a gelerek; "Ben cünüp oldum ve su bulamadım (ne yapmalıyım?)" diye sordu. Ömer; "Namaz kılma" dedi. Bunun üzerine Ammâr b. Yâsir şöyle dedi: "Ey Müminlerin Emiri! Hani ben ve sen bir müfrezede (sariyye) bulunmuştuk da cünüp olmuştuk ve su bulamamıştık; sen namaz kılmamıştın. Ben ise toprakta debelenmiş ve namaz kılmıştım. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldiğimde bu durumu O'na zikrettim. O da; "Şöyle yapman sana yeterdi" buyurdu." Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem (bunu söylerken) ellerini yere vurdu, sonra onlara üfledi ve onlarla yüzünü ve ellerini meshetti.