2109. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْعَدَنِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الزَّعْرَاءِ، عَمْرُو بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَمِّهِ أَبِي الأَحْوَصِ، عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْجُشَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَأْتِينِي ابْنُ عَمِّي فَأَحْلِفُ أَنْ لاَ، أُعْطِيَهُ وَلاَ أَصِلَهُ . قَالَ " كَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ " .
Bize Muhammed b. Ebî Ömer el-Adenî anlattı; bize Süfyân b. Uyeyne anlattı; bize Ebû’z-Za’râ Amr b. Amr, amcası Ebu’l-Ahvas Avf b. Mâlik el-Cüşemî’den, o da babasından (naklen) anlattı; (babası) şöyle demiştir: "Ey Allah'ın Resûlü! Amcamın oğlu bana geliyor, ben de ona bir şey vermemeye ve onunla akrabalık bağını sürdürmemeye yemin ediyorum (ne yapayım?)" dedim. (Resûlullah): "Yeminin için keffâret öde (ve ona ver)" buyurdu.