2288. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ، سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ اشْتَرَكْتُ أَنَا وَسَعْدٌ، وَعَمَّارٌ، يَوْمَ بَدْرٍ فِيمَا نُصِيبُ فَلَمْ أَجِئْ أَنَا وَلاَ عَمَّارٌ بِشَىْءٍ وَجَاءَ سَعْدٌ بِرَجُلَيْنِ .
Bize Ebû Sâib Selm b. Cünâde anlattı. Bize Ebû Dâvûd el-Haferî, Süfyân’dan, o Ebû İshâk’tan, o Ebû Ubeyde’den, o da Abdullah (b. Mes’ûd)’dan naklederek anlattı. Dedi ki: "Ben, Sa’d ve Ammâr, Bedir günü elde edeceğimiz şeyler (ganimetler) konusunda ortak olduk. Ben ve Ammâr hiçbir şey getiremedik; Sa’d ise iki adam (esir) getirdi."