2321. Hadis
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمُ ادَّعَى نَاسٌ دِمَاءَ رِجَالٍ وَأَمْوَالَهُمْ وَلَكِنِ الْيَمِينُ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ " .
Bize Harmele b. Yahyâ el-Mısrî anlattı. Bize Abdullah b. Vehb anlattı. Bize İbn Cüreyc, İbn Ebî Müleyke’den, o da İbn Abbâs’tan naklederek haber verdi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Eğer insanlara (sırf) iddialarına göre (hakları) verilseydi, birtakım insanlar (diğer) insanların kanlarını ve mallarını iddia ederlerdi. Lakin yemin, davalıya (kendisine dava açılan kimseye) aittir."