2387. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُجَمِّعِ بْنِ جَارِيَةَ الأَنْصَارِيُّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الرَّجُلُ أَحَقُّ بِهِبَتِهِ مَا لَمْ يُثَبْ مِنْهَا " .
Bize Alî b. Muhammed ve Muhammed b. İsmâîl anlattılar. (Dediler ki): Bize Vekî’ anlattı. Bize İbrâhîm b. İsmâîl b. Mücemmi’ b. Câriye el-Ensârî, Amr b. Dînâr’dan, o da Ebû Hureyre’den naklederek anlattı. Dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Kişi, kendisine karşılık (ivaz) verilmediği sürece hibesine (onu geri almaya) daha fazla hak sahibidir."