2527. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ نَصِيبًا لَهُ فِي مَمْلُوكٍ أَوْ شِقْصًا فَعَلَيْهِ خَلاَصُهُ مِنْ مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ فِي قِيمَتِهِ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı. Bize Ali b. Müshir ve Muhammed b. Bişr anlattı. (Bunlar) Saîd b. Ebî Arûbe'den, o Katâde'den, o Nadr b. Enes'ten, o Beşîr b. Nehîk'ten, o da Ebû Hureyre'den naklettiğine göre; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Kim bir köledeki nasibini veya payını azat ederse, eğer malı varsa onun (tamamının) kurtuluşu (bedelini diğer ortağa ödemek suretiyle) kendi üzerine borçtur. Eğer malı yoksa, köleden kendisine güçlük çıkarılmaksızın (kalan) kıymeti için çalışması istenir."