2541. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيَّ، يَقُولُ عُرِضْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَكَانَ مَنْ أَنْبَتَ قُتِلَ وَمَنْ لَمْ يُنْبِتْ خُلِّيَ سَبِيلُهُ فَكُنْتُ فِيمَنْ لَمْ يُنْبِتْ فَخُلِّيَ سَبِيلِي .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Ali b. Muhammed anlattı. Dediler ki: Bize Vekî' anlattı. O Süfyân'dan, o Abdülmelik b. Umeyr'den naklettiğine göre; O, Atıyye el-Kurazî'yi şöyle derken işitmiştir: "Kurayza günü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e arz edildik. (Tüyleri) bitmiş (baliğ olmuş) olanlar öldürüldü, (tüyleri) bitmemiş olanlar ise serbest bırakıldı. Ben (tüyleri) bitmemiş olanlardandım, bu yüzden serbest bırakıldım."