2551. Hadis
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، أَنْبَأَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، قَالَ أُتِيَ النُّعْمَانُ بْنُ بَشِيرٍ بِرَجُلٍ غَشَى جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ فَقَالَ لاَ أَقْضِي فِيهَا إِلاَّ بِقَضَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جَلَدْتُهُ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَذِنَتْ لَهُ رَجَمْتُهُ .
Bize Humeyd b. Mes'ade anlattı. Bize Hâlid b. el-Hâris anlattı. Bize Saîd haber verdi. O Katâde'den, o Habîb b. Sâlim'den naklettiğine göre; Nu'mân b. Beşîr'e, karısının cariyesiyle ilişkiye giren bir adam getirildi. (Nu'mân) dedi ki: "Bu konuda ancak Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in hükmüyle hükmederim." (Sonra Resûlullah'ın hükmünü şöyle aktardı:) "Eğer (karısı) cariyeyi ona helal kılmış idiyse ona yüz değnek vururum. Eğer ona izin vermemiş idiyse onu recmederim."