2772. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ ذُكِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ أَحْسَنَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَشْجَعَ النَّاسِ وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً فَانْطَلَقُوا قِبَلَ الصَّوْتِ فَتَلَقَّاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ سَبَقَهُمْ إِلَى الصَّوْتِ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ مَا عَلَيْهِ سَرْجٌ فِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهُوَ يَقُولُ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ لَنْ تُرَاعُوا " . يَرُدُّهُمْ ثُمَّ قَالَ لِلْفَرَسِ " وَجَدْنَاهُ بَحْرًا " . أَوْ " إِنَّهُ لَبَحْرٌ " . قَالَ حَمَّادٌ وَحَدَّثَنِي ثَابِتٌ أَوْ غَيْرُهُ قَالَ كَانَ فَرَسًا لأَبِي طَلْحَةَ يُبَطَّأُ فَمَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ .
Ahmed b. Abde bize anlattı, Hammâd b. Zeyd bize haber verdi, Sâbit'ten, (o) Enes b. Mâlik'ten, (şöyle) dedi: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem zikredildi (anıldı) ve (Enes) şöyle dedi: "O, insanların en güzeli, insanların en cömerdi ve insanların en cesuruydu. Bir gece Medine halkı (bir ses duyup) korkmuştu. İnsanlar sese doğru gittiler. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ise (çoktan gitmiş ve dönerken) onları karşıladı. O, sese doğru (gitmekte) onları geçmişti. Ebû Talha'nın eğersiz bir atı üzerindeydi, (atın) üzerinde semer yoktu, boynunda kılıç asılıydı ve şöyle diyordu: 'Ey insanlar! Korkmayın (korkacak bir şey yok).'" (İnsanları) geri çeviriyordu. Sonra at için şöyle dedi: "Biz onu bir derya (deniz gibi hızlı) bulduk" veya "Şüphesiz o bir deryadır." Hammâd dedi ki: Sâbit veya başkası bana anlattı, dedi ki: (Bu), Ebû Talha'nın yavaş giden (hantal) bir atıydı, o günden sonra artık hiç geçilemedi.