2807. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى أَبِي أُمَامَةَ فَرَأَى فِي سُيُوفِنَا شَيْئًا مِنْ حِلْيَةِ فِضَّةٍ فَغَضِبَ وَقَالَ لَقَدْ فَتَحَ الْفُتُوحَ قَوْمٌ مَا كَانَ حِلْيَةُ سُيُوفِهِمْ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَلَكِنِ الآنُكُ وَالْحَدِيدُ وَالْعَلاَبِيُّ . قَالَ أَبُو الْحَسَنِ الْقَطَّانُ الْعَلاَبِيُّ الْعَصَبُ .
Bize Abdurrahman b. İbrahim ed-Dımaşkî anlattı. Bize Velîd b. Müslim anlattı. Bize Evzâî anlattı. Bana Süleyman b. Habîb anlattı. O şöyle dedi: Ebû Umâme'nin yanına girdik. Kılıçlarımızda gümüşten süslemeler gördü ve öfkelendi. (Sonra) şöyle dedi: "Fetihleri öyle bir topluluk gerçekleştirdi ki, onların kılıçlarının süsü altın ve gümüşten değildi. Bilakis kurşun, demir ve alâbîdendi." Ebû'l-Hasen el-Kattân dedi ki: "Alâbî, sinir demektir."