2957. Hadis
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ أَبِي سَوِيَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ هِشَامٍ، يَسْأَلُ عَطَاءَ بْنَ أَبِي رَبَاحٍ عَنِ الرُّكْنِ الْيَمَانِيِّ، وَهُوَ يَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَقَالَ عَطَاءٌ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " وُكِلَ بِهِ سَبْعُونَ مَلَكًا فَمَنْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ - قَالُوا آمِينَ " . فَلَمَّا بَلَغَ الرُّكْنَ الأَسْوَدَ قَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا بَلَغَكَ فِي هَذَا الرُّكْنِ الأَسْوَدِ فَقَالَ عَطَاءٌ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " مَنْ فَاوَضَهُ فَإِنَّمَا يُفَاوِضُ يَدَ الرَّحْمَنِ " . قَالَ لَهُ ابْنُ هِشَامٍ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَالطَّوَافُ قَالَ عَطَاءٌ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " مَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ سَبْعًا وَلاَ يَتَكَلَّمُ إِلاَّ بِسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلاَ حَوْلَ وَلاَقُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ مُحِيَتْ عَنْهُ عَشْرُ سِيِّئَاتٍ وَكُتِبَتْ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَرُفِعَ لَهُ بِهَا عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَمَنْ طَافَ فَتَكَلَّمَ وَهُوَ فِي تِلْكَ الْحَالِ خَاضَ فِي الرَّحْمَةِ بِرِجْلَيْهِ كَخَائِضِ الْمَاءِ بِرِجْلَيْهِ " .
Hişam b. Ammâr bize anlattı, dedi ki: İsmail b. Ayyaş bize anlattı; Humeyd b. Ebi Seviyye bize anlattı, dedi ki: İbn Hişam'ı, Beyt'i tavaf ederken Ata b. Ebi Rabah'a Rükn-ü Yemanî hakkında soru sorarken işittim. Ata şöyle dedi: Ebu Hureyre bana anlattı ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuş: “(Rükn-ü Yemanî'ye) yetmiş melek vekil kılınmıştır. Kim: ‘Allah'ım! Senden dünyada ve ahirette af ve afiyet dilerim. Rabbimiz, bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver ve bizi ateş azabından koru’ derse, (melekler) ‘Amin’ derler.” Hacer-i Esved'e ulaştığında (İbn Hişam): “Ey Ebu Muhammed! Bu Rükn-ü Esved hakkında sana ne ulaştı?” dedi. Ata şöyle dedi: Ebu Hureyre bana anlattı ki, o Resulullah'ı sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyururken işitmiş: “Kim onunla el sıkışırsa (istilam ederse), ancak Rahman'ın eliyle el sıkışmış olur.” İbn Hişam ona: “Ey Ebu Muhammed! Peki ya tavaf?” dedi. Ata şöyle dedi: Ebu Hureyre bana anlattı ki, o Nebi'yi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyururken işitmiş: “Kim Beyt'i yedi defa tavaf eder ve ‘Subhanallah, Elhamdulillah, Lâ ilahe illallah, Allahu Ekber, Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billah’tan başka bir şey konuşmazsa; ondan on günah silinir, ona on sevap yazılır ve bu sebeple on derece yükseltilir. Kim de tavaf eder ve o haldeyken konuşursa, tıpkı ayaklarıyla suya giren kimse gibi ayaklarıyla rahmete dalar.”