3050. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُسْأَلُ يَوْمَ مِنًى فَيَقُولُ " لاَ حَرَجَ لاَ حَرَجَ " . فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ قَالَ " لاَ حَرَجَ " . قَالَ رَمَيْتُ بَعْدَ مَا أَمْسَيْتُ قَالَ " لاَ حَرَجَ " .
Bize Ebû Bişr Bekr b. Halef anlattı. Bize Yezîd b. Zürey', Hâlid el-Hazzâ'dan, (o) İkrime'den, (o da) İbn Abbâs'tan naklen anlattı. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e Mina gününde soruluyor, o da: "Bir sakınca yoktur, bir sakınca yoktur," diyordu. Ona bir adam geldi ve: "Kurban kesmeden önce tıraş oldum," dedi. (Resulullah): "Bir sakınca yoktur," buyurdu. (Adam): "Akşam olduktan sonra taş attım," dedi. (Resulullah): "Bir sakınca yoktur," buyurdu.