3116. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ وَاصِلٍ الأَحْدَبِ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ بَعَثَ رَجُلٌ مَعِيَ بِدَرَاهِمَ هَدِيَّةً إِلَى الْبَيْتِ . قَالَ فَدَخَلْتُ الْبَيْتَ وَشَيْبَةُ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ فَنَاوَلْتُهُ إِيَّاهَا . فَقَالَ أَلَكَ هَذِهِ قُلْتُ لاَ وَلَوْ كَانَتْ لِي لَمْ آتِكَ بِهَا . قَالَ أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ جَلَسَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَجْلِسَكَ الَّذِي جَلَسْتَ فِيهِ فَقَالَ لاَ أَخْرُجُ حَتَّى أَقْسِمَ مَالَ الْكَعْبَةِ بَيْنَ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ . قُلْتُ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ . قَالَ لأَفْعَلَنَّ . قَالَ وَلِمَ ذَاكَ قُلْتُ لأَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَدْ رَأَى مَكَانَهُ . وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا أَحْوَجُ مِنْكَ إِلَى الْمَالِ فَلَمْ يُحَرِّكَاهُ . فَقَامَ كَمَا هُوَ فَخَرَجَ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; bize el-Muhâribî anlattı, eş-Şeybânî'den, o Vâsıl el-Ahdeb'den, o Şakîk'tan; dedi ki: Bir adam benimle Beyt'e (Kâbe'ye) hediye olarak (verilmek üzere) bir miktar dirhem gönderdi. (Şakîk) dedi ki: Ben Beyt'e (Kâbe'ye) girdim; Şeybe bir kürsünün (sandalyenin) üzerinde oturuyordu. Ona onları (dirhemleri) verdim. (Şeybe): "Bunlar senin mi?" dedi. Ben: "Hayır, eğer benim olsalardı onları sana getirmezdim" dedim. (Şeybe) dedi ki: "Bak eğer böyle diyorsan (şunu bil ki), Ömer b. el-Hattâb senin oturduğun şu yere oturmuş ve: 'Kâbe'nin malını Müslümanların fakirleri arasında taksim etmeden (buradan) çıkmayacağım' demişti. Ben (ona): 'Sen bunu yapmazsın' dedim. 'Mutlaka yapacağım' dedi. (Şeybe) dedi ki: 'Nedenmiş o?' (dedi). Dedim ki: 'Çünkü Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onun yerini (durumunu) görmüştü. Ebû Bekir de (gördü). Onlar mala senden daha muhtaç oldukları halde onu (yerinden) oynatmadılar (dokunmadılar).' Bunun üzerine (Ömer) olduğu gibi kalktı ve çıktı."