3576. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنِ ابْنِ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " الإِسْبَالُ فِي الإِزَارِ وَالْقَمِيصِ وَالْعِمَامَةِ مَنْ جَرَّ شَيْئًا خُيَلاَءَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا أَغْرَبَهُ .
Ebu Bekir b. Ebi Şeybe bize anlattı; Hüseyin b. Ali bize anlattı, İbn Ebi Ruvvâd'dan, o Salim'den, o babasından, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den (naklen); buyurdu ki: "İsbâl (uzatıp yerde sürümek); izar, gömlek ve sarıkta (olur). Kim bir şeyi kibirle (yerde) sürürse Allah kıyamet günü ona bakmaz." Ebu Bekir dedi ki: "Bu ne kadar gariptir (nadirdir)."