3814. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، وَالْمُحَارِبِيُّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ إِنْ كُنَّا لَنَعُدُّ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْمَجْلِسِ يَقُولُ " رَبِّ اغْفِرْ لِي وَتُبْ عَلَىَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ " . مِائَةَ مَرَّةٍ .
Bize Ali b. Muhammed anlattı; bize Ebu Usame ve el-Muhâribî, Malik b. Miğvel'den, o Muhammed b. Sûka'dan, o Nâfi'den, o da İbn Ömer'den radıyallahu anhuma anlattı. Dedi ki: Biz Resulullah'ın sallallâhu aleyhi ve sellem bir mecliste yüz defa şöyle dediğini sayardık: "Rabbiğfirlî ve tub aleyye inneke entet-tevvâbur-rahîm" (Rabbim beni bağışla ve tevbemi kabul et. Şüphesiz sen tevbeleri çokça kabul eden ve çok merhamet edensin.)