3817. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي الْمُغِيرَةِ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ فِي لِسَانِي ذَرَبٌ عَلَى أَهْلِي وَكَانَ لاَ يَعْدُوهُمْ إِلَى غَيْرِهِمْ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " أَيْنَ أَنْتَ مِنَ الاِسْتِغْفَارِ تَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ سَبْعِينَ مَرَّةً " .
Bize Ali b. Muhammed anlattı; bize Ebu Bekir b. Ayyaş, Ebu İshak'tan, o Ebu'l-Muğire'den, o da Huzeyfe'den radıyallahu anh anlattı. Dedi ki: Benim dilimde aileme karşı bir keskinlik vardı, fakat bu onlardan başkasına geçmezdi. Bunu Nebi'ye sallallâhu aleyhi ve sellem zikrettim (anlattım). Buyurdu ki: "Sen istiğfardan neredesin (neden istiğfar etmiyorsun)? Şüphesiz ben günde yetmiş defa Allah'tan bağışlanma dilerim."