4025. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ يَحْكِي نَبِيًّا مِنَ الأَنْبِيَاءِ ضَرَبَهُ قَوْمُهُ وَهُوَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَيَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِقَوْمِي فَإِنَّهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ .
Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr bize anlattı. Vekî' bize anlattı. A'meş bize anlattı. (O) Şakîk'tan, (o da) Abdullah (b. Mes'ûd)'dan nakletti. Dedi ki: Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e bakar gibiyim. O, peygamberlerden bir peygamberi anlatıyordu: Kavmi onu dövmüştü, o da yüzündeki kanı siliyor ve şöyle diyordu: "Rabbim, kavmimi bağışla; çünkü onlar bilmiyorlar."