4031. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ سِنَانٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ قَالَ " عِظَمُ الْجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ الْبَلاَءِ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ قَوْمًا ابْتَلاَهُمْ فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرِّضَا وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السُّخْطُ " .
Muhammed b. Rumh bize anlattı. Leys b. Sa'd bize haber verdi. (O) Yezîd b. Ebî Habîb'den, (o) Sa'd b. Sinân'dan, (o) Enes b. Mâlik'ten, (o da) Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den nakletti. Buyurdu ki: "Mükâfatın büyüklüğü, belanın büyüklüğü ile beraberdir. Allah bir topluluğu sevdiği zaman onları imtihan eder. Kim razı olursa, onun için rıza vardır. Kim de öfkelenirse, onun için öfke (gazap) vardır."