4159. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ نَحْمِلُ أَزْوَادَنَا عَلَى رِقَابِنَا فَفَنِيَ أَزْوَادُنَا حَتَّى كَانَ يَكُونُ لِلرَّجُلِ مِنَّا تَمْرَةٌ . فَقِيلَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَأَيْنَ تَقَعُ التَّمْرَةُ مِنَ الرَّجُلِ فَقَالَ لَقَدْ وَجَدْنَا فَقْدَهَا حِينَ فَقَدْنَاهَا وَأَتَيْنَا الْبَحْرَ فَإِذَا نَحْنُ بِحُوتٍ قَدْ قَذَفَهُ الْبَحْرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ يَوْمًا .
Osmân b. Ebî Şeybe bize anlattı. Abde b. Süleyman bize anlattı. (O) Hişâm b. Urve'den, (o) Vehb b. Keysân'dan, (o da) Câbir b. Abdullah'tan (naklettiğine göre) şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bizi (bir sefere) gönderdi. Biz üç yüz kişiydik. Azıklarımızı boyunlarımızda taşıyorduk. Azıklarımız tükendi. Hatta öyle ki (sonunda) bizden bir adama (günde sadece) bir hurma düşüyordu. (Ravi Vehb dedi ki): "Ey Ebû Abdullah! Bir hurma adama neresine yeter (ne fayda verir)?" denildi. (Câbir) dedi ki: "Onu kaybettiğimiz zaman, yokluğunu (ne kadar kıymetli olduğunu) anladık. Sonra denize ulaştık. Bir de baktık ki deniz bir balığı (sahile) atmış. On sekiz gün ondan yedik."