4249. Hadis
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ فُضَيْلِ بْنِ مَرْزُوقٍ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ : " لَلَّهُ أَفْرَحُ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنْ رَجُلٍ أَضَلَّ رَاحِلَتَهُ بِفَلاَةٍ مِنَ الأَرْضِ فَالْتَمَسَهَا حَتَّى إِذَا أَعْيَى تَسَجَّى بِثَوْبِهِ فَبَيْنَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ سَمِعَ وَجْبَةَ الرَّاحِلَةِ حَيْثُ فَقَدَهَا فَكَشَفَ الثَّوْبَ عَنْ وَجْهِهِ فَإِذَا هُوَ بِرَاحِلَتِهِ " .
Bize Süfyân b. Vekî' anlattı. Bize babam, Fudayl b. Merzûk'tan, o Atıyye'den, o da Ebû Saîd'den anlattı. O dedi ki: Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Allah'ın, kulunun tevbe etmesinden duyduğu sevinç, (şu adamın sevincinden) daha fazladır: Issız (çöl) bir arazide bineğini kaybeden, onu arayan, yorulunca (ölümü bekleyerek) elbisesiyle (yüzünü) örten, o bu haldeyken kaybettiği yerde bineğinin ayak sesini işiten ve elbisesini yüzünden açınca bineğiyle karşılaşan adam."