1149. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَادَةَ الْوَاسِطِيَّانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَمَقْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ شَهْرًا فَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ {قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ} وَ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ} .
Bize Ahmed b. Sinân ve Muhammed b. Abâde el-Vâsıtiyyân anlattılar; dediler ki: Bize Ebû Ahmed anlattı; bize Süfyân anlattı; Ebû İshâk'tan; Mücâhid'den; İbn Ömer'den; dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'i bir ay boyunca gözetledim; sabahtan önceki iki rekâtta { Kul yâ eyyühe'l-kâfirûn } “De ki: Ey kâfirler!” ve { Kul hüvallâhu ehad } “De ki: O Allah tektir” (surelerini) okuyordu.