1180. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ عِنْدَ الاِسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ .
Bize Nasr b. Ali el-Cehdamî anlattı; bize Yezîd b. Zürey' anlattı; bize Saîd b. Ebî Arûbe anlattı; Katâde'den; Enes b. Mâlik'ten; (nakledildiğine göre) Allah'ın Nebisi sallallâhu aleyhi ve sellem, istiska (yağmur duası) hariç, dualarının hiçbirinde ellerini kaldırmazdı. Onda ise koltuk altlarının beyazlığı görününceye kadar ellerini kaldırırdı.