1317. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ الضَّحَّاكِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ، أَنَّهُ خَرَجَ مَعَ النَّاسِ يَوْمَ فِطْرٍ أَوْ أَضْحًى فَأَنْكَرَ إِبْطَاءَ الإِمَامِ وَقَالَ إِنْ كُنَّا لَقَدْ فَرَغْنَا سَاعَتَنَا هَذِهِ وَذَلِكَ حِينَ التَّسْبِيحِ .
Bize Abdülvehhâb b. Dehhâk anlattı; bize İsmâîl b. Ayyâş anlattı; bize Safvân b. Amr anlattı; Yezîd b. Humeyr'den; Abdullah b. Busr'dan (nakledildiğine göre); Kendisi Ramazan veya Kurban bayramı gününde insanlarla birlikte (namazgâha) çıktı ve imamın gecikmesini hoş karşılamayarak şöyle dedi: "Biz (Peygamber zamanında) şu saatimizde (namazdan) bitirmiş olurduk." Bu vakit tesbih (kuşluk namazı) vakti idi.