1351. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَلَّى فَكَانَ إِذَا مَرَّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ سَأَلَ وَإِذَا مَرَّ بِآيَةِ عَذَابٍ اسْتَجَارَ وَإِذَا مَرَّ بِآيَةٍ فِيهَا تَنْزِيهٌ لِلَّهِ سَبَّحَ .
Bize Ali b. Muhammed anlattı; bize Ebû Muâviye anlattı; A'meş'ten; Sa'd b. Ubeyde'den; Müstevrid b. Ahnef'ten; Sıla b. Züfer'den; Huzeyfe'den; (nakledildiğine göre): Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namaz kıldı. Bir rahmet ayeti okuduğu zaman (Allah'tan rahmet) isterdi. Bir azap ayeti okuduğu zaman (Allah'a) sığınırdı. Allah'ı tenzih eden bir ayet okuduğu zaman da tesbih ederdi.