910. Hadis
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى الْقَطَّانُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِرَجُلٍ " مَا تَقُولُ فِي الصَّلاَةِ " . قَالَ أَتَشَهَّدُ ثُمَّ أَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِهِ مِنَ النَّارِ أَمَا وَاللَّهِ مَا أُحْسِنُ دَنْدَنَتَكَ وَلاَ دَنْدَنَةَ مُعَاذٍ . فَقَالَ " حَوْلَهُمَا نُدَنْدِنُ " .
Bize Yûsuf b. Mûsâ el-Kattân anlattı; dedi ki: Bize Cerîr, el-A'meş'ten, o Ebû Sâlih'ten, o da Ebû Hureyre'den naklen haber verdi. O şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir adama: "Namazda ne diyorsun?" diye sordu. Adam: "Teşehhüd getiriyorum, sonra Allah'tan cenneti istiyorum ve ateşten O'na sığınıyorum. Ama vallahi ben ne senin dendeneni (fısıltılı duanı) ne de Muâz'ın dendenesini güzelce yapabiliyorum," dedi. Bunun üzerine (Resûlullah): "Bizim dendenemiz de (dualarımız) zaten o ikisi etrafındadır," buyurdu.