1501. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ مَا أَبَاحَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَلاَ أَبُو بَكْرٍ وَلاَ عُمَرُ فِي شَىْءٍ مَا أَبَاحُوا فِي الصَّلاَةِ عَلَى الْمَيِّتِ . يَعْنِي لَمْ يُوَقِّتْ .
Bize Abdullah b. Saîd anlattı; Bize Hafs b. Gıyâs anlattı; Haccâc'dan; Ebû'z-Zübeyr'den; Câbir'den; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, ne Ebû Bekir, ne de Ömer, hiçbir şeyde bize, ölüye namaz kılarken (yapılan duada) mubah (serbest) kıldıkları kadar mubah (genişlik/serbestlik) tanımadılar. Yani (belli bir dua ile) sınırlamadı.