1530. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَاتَ رَجُلٌ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَعُودُهُ. فَدَفَنُوهُ بِاللَّيْلِ. فَلَمَّا أَصْبَحَ أَعْلَمُوهُ. فَقَالَ " مَا مَنَعَكُمْ أَنْ تُعْلِمُونِي " . قَالُوا كَانَ اللَّيْلُ وَكَانَتِ الظُّلْمَةُ فَكَرِهْنَا أَنْ نَشُقَّ عَلَيْكَ . فَأَتَى قَبْرَهُ، فَصَلَّى عَلَيْهِ .
Alî b. Muhammed bize anlattı; Ebû Muâviye bize anlattı; Ebû İshâk eş-Şeybânî'den; Şa'bî'den; İbn Abbâs'tan [nakledildiğine göre]; dedi ki: "Bir adam öldü. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu (hasta iken) ziyaret ederdi. (Ölünce) onu geceleyin defnettiler. Sabah olunca O'na haber verdiler. Buyurdu ki: 'Bana bildirmenize ne engel oldu?' Dediler ki: '(Vakit) geceydi ve karanlık vardı. Sana meşakkat vermeyi (zahmet vermeyi) istemedik.' Bunun üzerine (Nebi) onun kabrine geldi ve üzerine (cenaze) namazı kıldı."