1811. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، عَبَّادُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا أَبُو عَتَّابٍ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَطَاءٍ، مَوْلَى عِمْرَانَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ الْحُصَيْنِ، اسْتُعْمِلَ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا رَجَعَ قِيلَ لَهُ أَيْنَ الْمَالُ قَالَ وَلِلْمَالِ أَرْسَلْتَنِي أَخَذْنَاهُ مِنْ حَيْثُ كُنَّا نَأْخُذُهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَوَضَعْنَاهُ حَيْثُ كُنَّا نَضَعُهُ .
Bize Ebû Bedr Abbâd b. Velîd anlattı. Bize Ebû Attâb anlattı. Bana İbrâhim b. Atâ anlattı. Bana babam anlattı ki; İmrân b. Husayn sadaka (zekât toplama) memurluğuna tayin edildi. Döndüğü zaman kendisine: "Mal nerede?" denildi. O da: "Beni mal için mi gönderdiniz? Biz onu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında aldığımız yerlerden aldık ve koyduğumuz (dağıttığımız) yerlere koyduk," dedi.