1837. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ يَتَقَبَّلُ لِي بِوَاحِدَةٍ وَأَتَقَبَّلُ لَهُ بِالْجَنَّةِ " قُلْتُ أَنَا . قَالَ " لاَ تَسْأَلِ النَّاسَ شَيْئًا " . قَالَ فَكَانَ ثَوْبَانُ يَقَعُ سَوْطُهُ وَهُوَ رَاكِبٌ فَلاَ يَقُولُ لأَحَدٍ نَاوِلْنِيهِ حَتَّى يَنْزِلَ فَيَأْخُذَهُ .
Bize Alî b. Muhammed anlattı. Bize Vekî' anlattı. O İbn Ebî Zi'b'den, o Muhammed b. Kays'tan, o Abdurrahman b. Yezîd'den, o da Sevbân'dan nakletti ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Kim benim için bir şeyi (yapmayı) kabul eder (garanti eder), ben de onun için cenneti kabul ederim (garanti ederim)?" Dedim ki: "Ben." Buyurdu ki: "İnsanlardan hiçbir şey isteme." (Ravi) dedi ki: Sevbân binek üzerindeyken kamçısı düşerdi de kimseye "Onu bana ver" demez, inip kendisi alırdı.