1850. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي قَزَعَةَ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَا حَقُّ الْمَرْأَةِ عَلَى الزَّوْجِ قَالَ " أَنْ يُطْعِمَهَا إِذَا طَعِمَ وَأَنْ يَكْسُوَهَا إِذَا اكْتَسَى وَلاَ يَضْرِبِ الْوَجْهَ وَلاَ يُقَبِّحْ وَلاَ يَهْجُرْ إِلاَّ فِي الْبَيْتِ " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı. Bize Yezîd b. Hârûn anlattı. O Şu'be'den, o Ebû Kezea'dan, o Hakîm b. Muâviye'den, o babasından nakletti ki; bir adam Nebi'ye sallallâhu aleyhi ve sellem: "Kadının kocası üzerindeki hakkı nedir?" diye sordu. Buyurdu ki: "Yediği zaman ona da yedirmesi, giydiği zaman onu da giydirmesi, yüze vurmaması, 'Allah seni çirkinleştirsin' dememesi (kötü söz söylememesi) ve evden başka bir yerde (onu terk edip) küs durmamasıdır."