124. Hadis
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ خَرَجَ لِحَاجَتِهِ فَاتَّبَعَهُ الْمُغِيرَةُ بِإِدَاوَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَصَبَّ عَلَيْهِ حَتَّى فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ .
Bize Kuteybe b. Saîd haber verdi; dedi ki: Bize el-Leys b. Sa'd anlattı; Yahyâ'dan; Sa'd b. İbrâhîm'den; Nâfi' b. Cübeyr'den; Urve b. el-Mugîre'den; babası Mugîre'den; [nakledildiğine göre]; “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ihtiyacı için dışarı çıktı. Mugîre de içinde su olan bir kapla onun peşinden gitti. İhtiyacını giderinceye kadar üzerine [su] döktü. [Resûlullah] abdest aldı ve mestleri üzerine meshetti.”