160. Hadis
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُسَيَّبِ - وَعَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِ، - وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ - قَالَ شُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الرَّجُلُ يَجِدُ الشَّىْءَ فِي الصَّلاَةِ قَالَ " لاَ يَنْصَرِفْ حَتَّى يَجِدَ رِيحًا أَوْ يَسْمَعَ صَوْتًا " .
Bize Kuteybe, Süfyân'dan; [o da] Zührî'den haber verdi. (H) Bize Muhammed b. Mansûr haber verdi; dedi ki: Bize Süfyân anlattı; dedi ki: Bize Zührî anlattı; dedi ki: Bana Saîd -yani İbnü'l-Müseyyeb- ve Abbâd b. Temîm amcası Abdullah b. Zeyd'den [naklederek] haber verdi; dedi ki: Namazdayken kendisinde [abdestinin bozulduğuna dair] bir şey hisseden adamın durumu Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e şikayet edildi. [Resûlullah]: “Bir koku duymadıkça veya bir ses işitmedikçe [namazdan] ayrılmasın” buyurdu.