166. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُصَلِّي وَإِنِّي لَمُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِ اعْتِرَاضَ الْجَنَازَةِ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ مَسَّنِي بِرِجْلِهِ .
Bize Muhammed b. Abdullah b. Abdülhakem, Şuayb'dan; o el-Leys'ten; dedi ki: Bize İbnü'l-Hâd haber verdi; Abdurrahman b. el-Kâsım'dan; el-Kâsım'dan; Âişe'den [nakledildiğine göre]; Âişe şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaz kılardı; ben de [yatağın üzerinde] önünde bir cenaze gibi yanlamasına uzanırdım. Nihayet vitir kılmak istediği zaman ayağıyla bana dokunurdu.”