17. Hadis
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ قَالَ فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ - وَهُوَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ - فَقَالَ " ائْتِنِي بِوَضُوءٍ " . فَأَتَيْتُهُ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ . قَالَ الشَّيْخُ إِسْمَاعِيلُ هُوَ ابْنُ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي كَثِيرٍ الْقَارِئُ .
Bize Alî b. Hucre haber verdi; dedi ki: Bize İsmâîl haber verdi; Muhammed b. Amr'dan; Ebû Seleme'den; Mugîre b. Şu'be'den; “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem tuvalet ihtiyacı için çıktığında uzaklaşırdı. [Mugîre] dedi ki: [Nebi] bir yolculuğunda ihtiyacı için gitti ve: ‘Bana abdest suyu getir!’ buyurdu. Ben de ona abdest suyu getirdim; abdest aldı ve mestleri üzerine meshetti.” -Şeyh [Nesâî] der ki: [İsnaddaki] İsmâîl, İbn Ca'fer b. Ebî Kesîr el-Kârî'dir.-