33. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَزْهَرُ، أَنْبَأَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ يَقُولُونَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْصَى إِلَى عَلِيٍّ لَقَدْ دَعَا بِالطَّسْتِ لِيَبُولَ فِيهَا فَانْخَنَثَتْ نَفْسُهُ وَمَا أَشْعُرُ فَإِلَى مَنْ أَوْصَى قَالَ الشَّيْخُ أَزْهَرُ هُوَ ابْنُ سَعْدٍ السَّمَّانُ .
Bize Amr b. Alî haber verdi; dedi ki: Bize Ezher haber verdi; İbn Avn'dan; İbrâhîm'den; el-Esved'den; Âişe'den; dedi ki: “İnsanlar: ‘Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Alî'ye vasiyette bulundu’ diyorlar. [Hâlbuki Resûlullah] içine bevl etmek için bir leğen istemişti de, [leğen gelinceye kadar] halsizleşip canı çıkıverdi [vefat etti]; ben [vefat edeceğini] hissetmemiştim bile. [Durum böyleyken] kime vasiyet etti?” -Şeyh Ezher, İbn Sa'd es-Semmân'dır.-