1009. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، وَالأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْمُسْتَوْرِدِ بْنِ الأَحْنَفِ، عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَالنِّسَاءَ فِي رَكْعَةٍ لاَ يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلاَّ سَأَلَ وَلاَ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلاَّ اسْتَجَارَ .
Bize Muhammed b. Adem haber verdi; Hafs b. Giyas'tan; Ala b. el-Müseyyeb'den; Amr b. Mürre'den; Talha b. Yezid'den; Huzeyfe'den. Ve (ayrıca) A'meş'ten; Sa'd b. Ubeyde'den; Müstevrid b. el-Ahnef'ten; Sıle b. Züfer'den; Huzeyfe'den nakledildiğine göre: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Bakara, Al-i İmran ve Nisa surelerini bir rekatta okudu. Herhangi bir rahmet ayetine geldiğinde mutlaka (Allah'tan) ister, herhangi bir azap ayetine geldiğinde ise mutlaka (Allah'a) sığınırdı.