932. Hadis
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ أَسْفَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَلَمَّا قَرَأَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } قَالَ " آمِينَ " . فَسَمِعْتُهُ وَأَنَا خَلْفَهُ . قَالَ فَسَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا سَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ صَلاَتِهِ قَالَ " مَنْ صَاحِبُ الْكَلِمَةِ فِي الصَّلاَةِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا أَرَدْتُ بِهَا بَأْسًا . قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدِ ابْتَدَرَهَا اثْنَا عَشَرَ مَلَكًا فَمَا نَهْنَهَهَا شَىْءٌ دُونَ الْعَرْشِ " .
Bize Abdulhamîd b. Muhammed haber verdi; (dedi ki) bize Mahled anlattı; (dedi ki) bize Yunus b. Ebi İshak anlattı; babasından; Abdulcebbâr b. Vâil'den; babasından şöyle nakletmiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in arkasında namaz kıldım. Tekbir aldığı zaman ellerini kulaklarının altına kadar kaldırdı. { Ğayri'l-mağdûbi aleyhim ve-le'd-dâllîn } ayetini okuyunca "Âmin" dedi. Ben arkasında iken (bu sözü) ondan işittim. (Vâil devamla) dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, bir adamın "El-Hamdü lillâhi hamden kesîran tayyiben mübâreken fîh" dediğini işitti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namazından selam verince: "Namazda o sözü söyleyen kimdi?" buyurdu. Adam: "Benim ey Allah'ın Resûlü! Onunla kötü bir şey kastetmedim." dedi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: "Ona on iki melek koşuştu. Arş'a (ulaşıncaya) kadar hiçbir şey ona engel olamadı." buyurdu.