1057. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَإِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَالَ " رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . وَكَانَ لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ .
Bize Amr b. Ali haber verdi; dedi ki: Bize Yahya b. Said anlattı; dedi ki: Bize Malik b. Enes anlattı; Zühri'den; Sâlim'den; babasından [rivayetle]; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaza girdiğinde ellerini omuzlarının hizasına kadar kaldırırdı. Başını rükûdan kaldırdığında da bunun aynısını yapardı. "Semiallahu limen hamideh" dediğinde, "Rabbenâ leke'l-hamd" derdi. İki secde arasında ise ellerini kaldırmazdı.