1130. Hadis
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَوَجَدْتُهُ وَهُوَ سَاجِدٌ وَصُدُورُ قَدَمَيْهِ نَحْوَ الْقِبْلَةِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَأَعُوذُ بِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Bize İshak b. İbrahim haber verdi; dedi ki: Bize Cerir haber verdi; Yahya b. Said'den; Muhammed b. İbrahim'den; Aişe'den; dedi ki: "Bir gece Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i kaybettim [yatağımda bulamadım]. Onu secde halinde, ayaklarının üstü kıbleye dönük vaziyette buldum. Şöyle dediğini işittim: 'Gazabından rızana sığınırım. Cezandan affına sığınırım. Senden yine sana sığınırım. Seni [layıkıyla] övmekten acizim. Sen kendini övdüğün gibisin.'"